بعضی اتفاق‌ها چون به موازات همدیگه رخ می‌دن اثر هم دیگه رو تشدید می‌کنن.
شاید اگه کتاب هم نام جومپا لاهیری رو نخونده بودم و خبر رفتن «ز» رو می‌شنیدم انقدر‌ها تعجب نمی‌کردم و یک جورهایی غمگین هم نمی‌شدم. یا برعکس. اگه هر کدوم این اتفاق‌ها به تنهایی رخ داده بود اثر کمتری داشت و یکی من رو کمتر یاد دیگری می‌انداخت. ولی حالا در کنار هم اتفاق افتادند و هر دو برای من یک حس مشترک دارند. یک حس مشترک تشدید شده.